วันนี้พวกเราทั้ง 2 กลุ่มไปทำบุญกานที่บ้าน
ราชาวดี ไม่อยากบอก มันคือบ้านเด็กพิการ
ซ้ำซ้อน เรียกภาษาชาวบ้านคือปัญญาอ่อน
นี้เอง เข้าไปนี้แทบอ้วกอะ แบบว่าเหม็นจิงๆ
ก้พวกเค้าไม่สามารถทำอะไรได้เรยนี้ .....

ตอนเข้าไปบริจาคของ พวกเค้าก้วิ่งกรูกานเข้ามา
แบบว่าตกจัยสุดขีด ตอนแรกก้กลัวๆนะ แต่พอหลังๆ
ไปก็รู้สึกปกติอ่า เข้าไปเยี่ยมได้ทุกๆบ้านที่เค้า
มีคนที่ป่วยอยุ่ได้อย่างไม่กลัว แต่นัยบ้านแต่ละหลัง
นี้เหม็นชะมัดเรย ต้องเอาผ้าเช็ดหน้าปิดจมูก (ขนาดผ้าเช็ดหน้ายังติดกลิ่น)
พอเข้าไปดูบ้านผู้ชายเสดก้ต่อด้วยบ้านผู้หญิงต่อเรย
เข้าไปถึงบ้านผู้หญิง เดินเข้าไปเสด พอพวกเค้าเหน
พวกกลุ่มเรา เท่านั้นหละ เดินกันมาเหมือนเมิงห่าผีเรยอะ
พวกกุรีบเดินกลับแร้วไปตั้งทัพใหม่ เสดแล้วก้มีคนเดินพาไปทัวร์
คนพวกนั้นไม่ชั่ยไคที่ไหน คนพิการของที่นั้นนี้เอง
เดินไปทั่วๆเจอชีวติของแต่ละคนแร้ว คิดนัยทางกลับกันว่า

เราเกิดมาโชคดีแร้วที่มีครบทั้ง 32 มีทุกอย่างที่อยากได้

พอเสดจากที่นี้ก้ไปกินหมูกะทะกานต่อ กินกานอื่มมากๆ แต่ก้มีความสุขดีอะ

ไปแระบ๊ายบาย

คิดถึงที่รักจังเรย อ๊ากกกอยากเจอๆๆๆๆ